Iedereen een thuisbatterij

Weniger, aber besser

De ModuleTwo is de logische opvolger van MyGrids ‘ModuleOne’ die in 2022 het levenslicht zag op een moment dat plug-and-play thuisbatterijen nauwelijks een begrip waren. "Niemand wist eigenlijk dat dat er zat aan te komen," herinnert Jan Wellens, oprichter van MyGrid zich. "Wij wilden een universele thuisbatterij op de markt brengen: bidirectioneel, plug-and-play, een soort allesomvattende oplossing."

Het concept vertaalde zich in een product dat opvalt door zijn vorm, die bekroond werd met een Red Dot Award, een Henry van de Velde Gold en een onderscheiding op de EUIPO Design Awards. Op dat laatste podium stond Jan naast Dieter Rams, de Duitse industrieel designer wiens principes de designwereld van Apple tot Braun domineren.

"De barrière tussen technologie en menselijke interactie zo klein mogelijk te maken, dat moet het doel van design zijn," legt Jan uit. "Voor een draagbare batterij is een handvat logisch. Voor ModuleTwo is het subtieler, omdat die meer om het plug-in gebeuren draait en stapelbaar moet zijn. Maar de filosofie is dezelfde: de impact op de mens en zijn omgeving moet zo gelimiteerd mogelijk zijn." Hij citeert Rams' principe expliciet: weniger, aber besser. Minder, maar beter.

Een veranderende markt

Tussen 2021 en 2025 veranderde de markt grondig en daar moet je als ondernemer op inspelen. "Veel agressiever, veel meer concurrentie," zegt Jan. "We moesten ons opnieuw de vraag stellen: Naar welk type batterij zijn klanten nu echt op zoek? Twee elementen sprongen in het oog: prijs en capaciteit. Mensen vonden onze ModuleOne wel een mooi product, maar wilden hem goedkoper en  aan meerdere modules kunnen koppelen."

Het antwoord: ModuleTwo, modulair van 2,1 tot 10,5 kWh, schaal- en betaalbaar. Onder de motorkap een radicale simplificatie. "Voor ModuleOne werkten we met een vijfentwintigtal leveranciers. Voor ModuleTwo zijn dat er nog drie. Dat drukt de kosten aanzienlijk."

Maar de drijfveer blijft dezelfde, beklemtoont Jan. "Iedereen toegang geven tot de energietransitie. De democratischer geprijsde ModuleTwo vergroot meteen ook de toegang." En vooral: de hardware wordt voortaan een opstap naar wat MyGrid eigenlijk wil bouwen. "Vijf jaar geleden droomden we al van diensten zoals energie delen of het samenbrengen van batterijen in virtuele energiecentrales. Nu de hardware er staat, kunnen we die beginnen uitrollen."

Ideologie versus werkbaar bedrijf

Tussen die ambitie en de markt zit een wrijving die Jan niet weglacht. ModuleOne werd geassembleerd in Duitsland. ModuleTwo toch maar in Azië. “Het prijsverschil is gigantisch,” zegt hij. “Met spijt in het hart stel ik vast dat we in Europa geen industrie meer hebben die enerzijds betaalbaar is en anderzijds snel werkt en kwalitatief levert binnen een afgesproken deadline. In Azië gebeurt dat wel: als jij een datum geeft, dan is het op die datum klaar.”

Hij illustreert het concreet. “Bij ModuleOne liep de levertermijn van een verpakkingsdoos soms op tot drie maanden. Een doos van dertig euro nota bene. Dat zijn de momenten waarop je beseft dat het zo niet gaat werken.”

De spanning van het ondernemerschap weet Jan expliciet te vatten: “Wij willen die energietransitie naar een bepaald punt brengen, en het is niet ons doel om de markt te verzadigen met goedkope rommel. Maar tegelijk moet je als bedrijf wel winst maken.”

Bewijs op wijkniveau

Die visie kan je in de Amsterdamse wijk Sporenburg ervaren. Daar staan vandaag vijftig MyGrid-batterijen gekoppeld aan slimme energiemeters, laadpunten en een aggregator-app. Het project loopt onder het Europese Horizon-programma RESCHOOL en werd mee mogelijk gemaakt via een CrossRoads Vlaanderen-Nederland project.

"Bij netcongestie krijgen mensen een notificatie," legt Jan uit. "Ze kunnen dan handmatig hun verbruik verschuiven, hun wasmachine of kookplaat uitzetten, en verdienen daar punten mee die een monetaire waarde hebben. Het kan ook automatisch via de thuisbatterij. Wat we daar vooral leren, is dat de animo voor zoiets duidelijk aanwezig is. De moeilijkheid zit in het organiseren en schaalbaar maken van zo'n wijkgemeenschap."

Na de zomer volgt een tweede wijk met opnieuw vijftig batterijen. "Nederland is grotendeels roodgekleurd op het vlak van netcongestie. Daar leeft deze vraag heel hard." Het is precies in dat soort buurten dat Jans bredere overtuiging tastbaar wordt. "Hoe meer zonnepanelen en thuisbatterijen je zelf beheert, hoe meer autonomie je voor jezelf terugkrijgt. Dat is onze visie: een stuk van die verantwoordelijkheid terug bij de mensen leggen."

Het net werk(t)

Op de vraag welke partner het verschil maakte in zijn traject, is Jan resoluut: "We werken met heel wat partners en organisaties samen, van VITO over FIT tot PMV. Maar de rode draad daartussen is toch VLAIO. Zonder hen zouden we er vandaag niet zijn."

De eerste hefboom was de innovatieve starterssteun, begeleid door VLAIO-bedrijfsadviseur Mieke Martens. Jan: "Voor we ons bedrijf hadden opgericht, hadden we al een Kickstarter-campagne lopen. De starterssteun gaf ons daarna het vertrouwen om er een echte onderneming van te maken."

Daarna kwam FINMIX in beeld, met VLAIO-bedrijfsadviseur Iris Detavernier als gids. "Iris heeft ons echt de weg gewezen naar mogelijke financieringskanalen. Daaruit is een equity-based crowdfundingcampagne ontstaan, die we ondertussen twee keer gedaan hebben." Het ontwikkelingsproject, dat we in november 2025 afrondden, gaf MyGrid de adem om van ModuleOne naar ModuleTwo te gaan en het hele platform, de app, cloud en communicatie, te verfijnen.

Vandaag ligt het schaalklaar-dossier op tafel. "De technologie is rijp, de markt is rijp, het juridische kader is rond. Nu komen we in de volgende fase: welke extra diensten kunnen we activeren, nu plug-and-play energieopslag echt werkt? Het is een kwestie van uitvoeren, de concurrentie goed inschatten, hen voorblijven of ons anders positioneren."

Rond dat VLAIO-traject groeide een breed netwerk. VITO en EnergyVille dienden als technologisch klankbord en stelden hun testfaciliteiten in het Thorpark in Genk ter beschikking. In 2022 won MyGrid bij hen de VITO4STARTERS-prijs, goed voor 20.000 euro aan ondersteuning. Sirris en Agoria gaven advies rond normering en industrialisering. Flanders Investment & Trade reikte een starterspakket internationalisering aan. Via Netwerk Ondernemen vond Jan mentoren in het MentorMe-programma. En in Start it @KBC bouwde hij mee aan zijn netwerk van peers.

Een zaadje in de Australische woestijn

Waar het voor Jan ooit begon? Tussen 2010 en 2012 stapte hij als student elektronica mee in het KU Leuven Solar Team, toen nog Group T. Twee jaar later stond hij in de Umicore Solar Car Race in Australië voor een tocht van enkele duizenden kilometers door de outback. "Samen met vijftien studenten ontwikkelden we een batterij die in onze zonnewagen paste en bouwden daar twee jaar aan."

Het vormde de eerste les die alles wat erna kwam, kleurde. "Daar in die Australische woestijn zijn de eerste ondernemerszaadjes geplant," vertelt Jan. "Mensen zijn geïnteresseerd in, gemotiveerd door innovatie. Het is de motor om business te doen. Puur door innovatie te tonen, kan je mensen overtuigen. Umicore sponsorde onze zonnepanelen voor één miljoen euro. Niet om hun naam ergens te zien, wel om die technologie vooruit te duwen."

Net als de Australische woestijn is de thuisbatterijmarkt nog grotendeels onontgonnen gebied: weinig afgebakende wegen, nauwelijks navigatiepunten, regelgeving die meebeweegt en een Europese maakindustrie die zichzelf nog moet uitvinden. Wie zoals MyGrid de energietransitie wil openbreken kan zich niet altijd op kaarten van anderen baseren. Het zaadje uit Australië draagt Jan nog steeds bij zich. En het is volop aan het kiemen.